τὸ εὔδαιμον τὸ ἐλεύθερον, τὸ δ' ἐλεύθερον τὸ εὔψυχον

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρχαία Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρχαία Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 23 Μαρτίου 2014

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: Όταν ΠΟΥΛΗΣΟΥΝ τα πάντα τότε ίσως να καταλάβεις το ΕΓΚΛΗΜΑ που διέπραξες εσύ που τους ψήφισες...!!!

0 σχόλια

Όταν χάσεις το χρεωμένο στην Αγροτική χωραφάκι σου για χρέη στο κράτος και δεις τους ξένους να το κάνουν ηλιακό πάρκο...
Όταν θα δεις τις ορδές των λαθρομεταναστών να επιβιώνουν δουλεύοντας για 200 ευρώ σαν σκλάβοι στις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες που θα θα ιδρύσουν σε κάθε πλούσια περιοχή της Ελλάδας ενώ εσύ θα ψάχνεις στα σκουπίδια τους γιατί δεν θα γνωρίζεις Τουρκικά...
Όταν θα λες κι ευχαριστώ για το αμφιβόλου ποιότητας νερό που θα σου δίνουν οι ιδιώτες στους οποίους θα ανήκει....
Όταν ακόμη και η συλλογή βρόχινου νερού θα αποτελεί αδίκημα για να πρέπει να πληρώσεις για τον μικρό σου μπαχτσέ...
Όταν δεν θα μπορείς ούτε ντοματιά να φυτεύσεις αν δεν αγοράσεις τους σπόρους μιας χρήσης που μόνο οι πολυεθνικές τους θα σου πουλάνε....
Όταν θα τρως φρούτα χωρίς βιταμίνες γιατί θα θεωρούνται τοξικές από τον Κώδικα Alimentarious και αν δεν έχεις φράγκα να αγοράσεις τα συμπληρώματα διατροφής που θα σου πουλάνε χρυσάφι, το σώμα σου και το μυαλό σου θα υπολειτουργούν....
Όταν, όσο υπάκουος κι αν είσαι στις προσταγές τους δεν θα ξέρεις αν την επόμενη μέρα σου επιτρέψουν να συνεχίσεις να υπάρχεις...
Όταν θα αντιληφθείς πως με το να μην αντιδράσεις ΕΠΕΛΕΞΕΣ να περιφέρεσαι ζωντανός-νεκρός....
Τότε ΙΣΩΣ να καταλάβεις το ΕΓΚΛΗΜΑ που διέπραξες ΕΣΥ που ψήφισες τους δωσίλογους κι ΕΣΥ που αδιαφόρησες...
Γιατί θα προλάβεις να τα βιώσεις όλα αυτά...
Τόσο κοντά είναι !!!
Μόνο που τότε θα είναι αργά, καθώς θα φωνάζεις με την ψυχή σου να αργοπεθαίνει....

Πηγή:http://www.athensmagazine.gr/portal/
Περισσότερα >>

Παρασκευή 3 Ιανουαρίου 2014

Ξενοφών: Τα δεινά που προκαλούν οι τύραννοι στην πατρίδα

0 σχόλια

Οι τύραννοι, τώρα, αναγκάζονται πολύ συχνά να ληστεύουν άδικα τα ιερά και τους ανθρώπους, γιατί πάντοτε χρειάζονται χρήματα για τις απαραίτητες δαπάνες τους. Γιατί, σαν να ζουν διαρκώς σε κατάσταση πολέμου, είναι αναγκασμένοι να συντηρούν στράτευμα ή να καταστραφούν.
Ξενοφών. Ιέρων ή τυραννικός (4.11)
Θα σου πω κι ένα άλλο από τα δυσάρεστα που παθαίνουν οι τύραννοι, Σιμωνίδη. Αυτοί, παρ’ όλο που αναγνωρίζουν τους γενναίους, τους σοφούς και τους δίκαιους όχι λιγότερο απ’ ότι οι ιδιώτες, τους φοβούνται μάλλον παρά τους θαυμάζουν∙ τους ανδρείους, μήπως και τολμήσουν κάτι για χάρη της ελευθερίας· τους σοφούς μήπως και μηχανευτούν κάτι· τους δίκαιους, μήπως τους θελήσει το πλήθος για κυβερνήτες του.
Κι όταν οι τύραννοι από το φόβο τους τούς ξεπαστρέψουν αυτούς, ποιοι άλλοι θα τους μείνουν για να τους χρησιμοποιούν εκτός από τους άδικους, τους έκλυτους και τους δουλοπρεπείς; Τους άδικους τους εμπιστεύονται, γιατί κι αυτοί φοβούνται, όπως οι τύραννοι, μήπως η πόλη κάποια μέρα γίνει ελεύθερη και ασκήσει πάνω τους την εξουσία της· τους έκλυτους εξαιτίας της ελευθερίας δράσης που έχουν προς το παρόν∙ και τους δουλοπρεπείς, επειδή αυτοί δεν έχουν καμιά αξίωση να είναι ελεύθεροι. Μου φαίνεται λοιπόν δυσάρεστο κι αυτό το πάθημα: άλλους να θεωρείς χρηστούς άνδρες κι άλλους να είσαι αναγκασμένος να χρησιμοποιείς.
 Επιπλέον, ο τύραννος είναι αναγκασμένος να αγαπά την πόλη του· γιατί χωρίς αυτή δεν μπορεί ούτε να υπάρχει ούτε να ευτυχεί· η τυραννία όμως αναγκάζει τους τυράννους να εγκαλούν την ίδια την πατρίδα τους. Γιατί, δεν χαίρονται κάνοντας τους πολίτες πιο γενναίους ή εξοπλίζοντας τους καλύτερα αλλά ευχαριστιούνται περισσότερο καθιστώντας τους ξένους ισχυρότερους για να τους χρησιμοποιούν μετά ως φρουρούς τους. Ακόμη κι όταν έρχονται καλές χρονιές για τις σοδειές και υπάρχει αφθονία αγαθών, ούτε τότε χαίρεται ο τύραννος· γιατί πιστεύει πως όσο πιο φτωχοί είναι οι άνθρωποι τόσο πιο υποταγμένοι είναι ώστε να τους χρησιμοποιεί.
Ξενοφών. Ιέρων ή τυραννικός (5.1–5.4)
μετάφραση Λίνα Τρουλινού,
Εξάντας 1994.
thalamofilakas
Περισσότερα >>

Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2013

H σχέση της μαθηματικής σταθεράς π=3,14 με την μουσική (βίντεο)

0 σχόλια


Τι σχέση έχει η μαθηματική σταθερά π=3,14 με την μουσική;
Η απάντηση στο καταπληκτικό βίντεο που ακολουθεί:



Η μαθηματική σταθερά - π - τι είναι; Είναι ένας πραγματικός αριθμός που μπορεί να οριστεί ως ο λόγος του μήκους της περιφέρειας ενός κύκλου προς τη διάμετρό του στην Ευκλείδεια γεωμετρία, και ο οποίος χρησιμοποιείται πολύ συχνά στα μαθηματικά, τη φυσική και τη μηχανολογία.
Είναι γνωστή επίσης... ως σταθερά του Αρχιμήδη (δεν πρέπει να συγχέεται με τον αριθμό του Αρχιμήδη).

Ο Αρχιμήδης καθόρισε την πρώτη επιστημονικά αποδεδειγμένη μέθοδο με την οποία υπολογίζεται ο αριθμός.
Συνήθως χρησιμοποιείται η προσέγγιση π ≈ 3,14. Τα πρώτα 50 δεκαδικά ψηφία του π είναι:

    3,14159 26535 89793 23846 26433 83279 50288 41971 69399 37510



Περισσότερα >>

Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2013

Ανακαλύπτοντας τον Φίλιππο Β΄ της Μακεδονίας

0 σχόλια
Συνεχίζοντας τον κύκλο των αναρτήσεων για τις αναπλάσεις προσώπων της ελληνικής αρχαιότητας βρίσκομαι σήμερα στον αντίποδα της Μύρτιδας που ήταν ένα ανώνυμο παιδί, αναφερόμενη σε μια ηγεμονική ιστορική προσωπικότητα, τον Φίλιππο τον Β’, βασιλιά της Μακεδονίας. Όπως σημείωσα στην προηγούμενη ανάρτηση, πέρα από τα εντυπωσιακά και σπάνια αντικείμενα, το ενδιαφέρον μας επικεντρώνεται τελικά πάντα στον άνθρωπο. Αυτό ακριβώς αποδεικνύεται περίτρανα στην περίπτωση της ασύλητης βασιλικής ταφής που βρέθηκε μέσα στον Τάφο ΙΙ στον τύμβο της Βεργίνας. Τα κτερίσματα της ταφής ήταν εξαιρετικά σπάνια, πολύτιμα, υψηλής τεχνικής και αισθητικής αξίας. Αλλά το μέγα εύρημα της ανασκαφής αυτού του τάφου ήταν ο ίδιος ο νεκρός του.   Πρόκειται για την μοναδική περίπτωση στην ιστορία της ελληνικής αρχαιολογίας που έρχονται στο φως και μπορούν να αναγνωριστούν τα σκελετικά κατάλοιπα μιάς επώνυμης ιστορικής προσωπικότητας. Έχουν βεβαίως ανασκαφεί ανά την Ελλάδα και από διάφορες χρονικές περιόδους, ταφές που χαρακτηρίζονται βασιλικές λόγω των ευρημάτων τους, ωστόσο στην περίπτωση της Βεργίνας υπήρξε η δυνατότητα να ταυτιστεί το πρόσωπο που ήταν θαμμένο εκεί με τον Φίλιππο Β’, βασιλιά της Μακεδονίας.



  Το 1984 η επιστημονική ομάδα των J. Musgrave, J. Prag και R. Νeave μελετώντας το κρανίο του νεκρού του Τάφου ΙΙ προχώρησε σε ανάπλαση του προσώπου του και κατέληξε να υποστηρίξει την αρχική ταύτιση με τον Φίλιππο που είχε κάνει ο ανασκαφέας Μανώλης Ανδρόνικος. Ο νεκρός έφερε ένα βαθύ τραύμα στην περιοχή του δεξιού ματιού, όπως αναφέρουν οι ιστορικές πηγές ότι είχε υποστεί ο Φίλιππος κατά την πολιορκία της Μεθώνης το 355-54 π.Χ. Ο Φίλιππος δολοφονήθηκε το 336 π.Χ. σε ηλικία 46 ετών.   Ας σημειώσω στο σημείο αυτό ότι την ταύτιση του Ανδρόνικου και των Άγγλων ειδικών αμφισβητεί μια ομάδα μελετητών, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι ο νεκρός του Τάφου ΙΙ ήταν ο Φίλιππος Γ΄ ο Αρριδαίος, ετεροθαλής αδελφός του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οι αρχαιολόγοι καθηγητές Ε. Borza και Ο. Παλαγγιά χρονολογούν την ταφή σε μια γενιά μετά το Φίλιππο επικαλούμενοι παρατηρήσεις στην κατασκευή του τάφου, την κεραμεική, τον ζωγραφικό διάκοσμο, τα κινητά ευρήματα. Ο παλαιοανθρωπολόγος καθ. Α. Μπαρτσιώκας το 2000 αμφισβήτησε την εργασία των Άγγλων ειδικών όσον αφορά την ύπαρξη οφθαλμικού τραύματος, αλλά οι Άγγλοι επανήλθαν πρόσφατα με νέο άρθρο στο οποίο αποκλείουν ο νεκρός να είναι ο Φίλιππος Αρριδαίος. Εκείνοι που υποστηρίζουν ότι ο νεκρός του τάφου είναι ο Φίλιππος Αρριδαίος θεωρούν ότι κάποια από τα ταφικά κτερίσματα μπορεί να ήταν αντικείμενα που ανήκαν στον Μεγάλο Αλέξανδρο.

  Δεν θα υπεισέλθω σε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τα επιχειρήματα της μίας ή της άλλης άποψης, ωστόσο όσοι ενδιαφέρονται να ενημερωθούν περισσότερο μπορούν να συμβουλευτούν το αναλυτικό επιστημονικό άρθρο του ιστορικού Μιλτιάδη Χατζόπουλου, αντιπροέδρου του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, “The Burial of the Dead (at Vergina) or The Unending Controversy on the Identity of the Occupants of Tomb II”, το οποίο είναι ελεύθερα προσβάσιμο στο διαδίκτυο. Ο κος Χατζόπουλος κλίνει τελικά υπέρ της ταύτισης του ανασκαφέα Μανώλη Ανδρόνικου ότι ο νεκρός του Τάφου ΙΙ ήταν ο Φίλιππος και πιστεύω ότι αξίζει να υπογραμμιστεί ότι και ο ίδιος ο Ανδρόνικος εξέτασε και απέρριψε την πιθανότητα ο νεκρός να είναι ο Φίλιππος Αρριδαίος.     Πώς αντιδρά κανείς μπροστά σε ένα τέτοιο εύρημα; Τί σκέψεις του έρχονται στο νου, τί συναισθήματα; Δέος, η ανάληψη των ευθυνών, αγωνία, άγχος, ενθουσιασμός, συγκίνηση, όλα αυτά μαζί;


  Ο μεγάλος αρχαιολόγος Μανώλης Ανδρόνικος δημοσίευσε το 1983, μόλις έξι χρόνια μετά την ανακάλυψη του τάφου του Φιλίππου Β’, ένα αληθινά συγκλονιστικό βιβλίο, Το Χρονικό της Βεργίνας (εκδόση του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης), στο οποίο αφηγείται με τρόπο συναρπαστικό όλα τα γεγονότα πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη σπουδαία στιγμή της ανακάλυψης. Πρόκειται για ένα ανάγνωσμα που συστήνω ανεπιφύλακτα σε όλους. Αν περνούσε από το χέρι μου θα πρότεινα να διδάσκεται σε όλες τις σχολές αρχαιολογίας γιατί διδάσκει με τον καλύτερο τρόπο αρχαιολογικό ήθος.   Από το βιβλίο αυτό διάλεξα να μεταγράψω τα χωρία που αφορούν εκείνη την μαγική στιγμή που ο Ανδρόνικος έπιασε στα χέρια του τη χρυσή λάρνακα με τα οστά του Φιλίππου.



 Ήταν Νοέμβριος του 1977.     «Μέσα στη σαρκοφάγο υπήρχε μια ολόχρυση λάρνακα˙ επάνω στο κάλυμμά της ένα επιβλητικό ανάγλυφο αστέρι με δεκάξι ακτίνες, και στο κέντρο του ένας ρόδακας˙ μπορούσαμε ακόμα να διακρίνουμε πώς και σ’όλες τις επιφάνειές της ήταν διακοσμημένη με ρόδακες και φυτικά στοιχεία, ενώ τα πόδια της τελείωναν σε δάχτυλα λιονταριού.» […]   «Με πολλή προσοχή και περισσότερη συγκίνηση ανασήκωσα το κάλυμμα με το αστέρι πιάνοντάς το από τις δύο γωνίες της μπροστινής πλευράς. Όλοι μας περιμέναμε να δούμε μέσα σ’αυτήν τα καμένα οστά του νεκρού˙ όμως αυτό που αντικρίσαμε στο άνοιγμά της μας έκοψε για μιαν ακόμη φορά την ανάσα, θάμπωσε τα μάτια μας και μας πλημμύρισε δέος: πραγματικά μέσα στη λάρνακα υπήρχαν τα καμένα οστά˙ ήταν όμως τοποθετημένα με μεγάλη προσοχή και τάξη το ένα επάνω στο άλλο, ως την κορφή σχεδόν του χρυσού κιβωτίου επάνω επάνω βρίσκονταν τα οστά του κρανίου, και σε πολλά απ’αυτά υπήρχε ένα βαθυκύανο χρώμα˙ όλα τα οστά ήταν πεντακάθαρα και δεν υπήρχε αμφιβολία πώς προτού τοποθετηθούν εκεί είχαν πλυθεί με μεγάλη φροντίδα, όχι βέβαια με νερό, αλλά πιθανότατα με κρασί.




Αλλά το πιο απροσδόκητο θέαμα το έδινε ένα μεγάλο ολόχρυσο στεφάνι από φύλλα και καρπούς βελανιδιάς που ήταν διπλωμένο και τοποθετημένο επάνω στα οστά. Ποτέ δεν είχαμε φανταστεί μια τέτοιαν ασύλληπτη εικόνα˙ με θρησκευτικό σεβασμό και ευλάβεια στεκόμασταν μπροστά στο ιερό αυτό λείψανο, όπως ένας χριστιανός θα στεκόταν στα λείψανα ενός αγίου.» […]     Ενδιαφέρον μεγάλο έχει η αντίδραση του Ανδρόνικου την πρώτη στιγμή που μένει μόνος του.   «Πήγα να πάρω το αυτοκίνητό μου που βρισκόταν λίγο πιο πέρα˙ όταν κάθισα στη θέση του οδηγού, ένιωσα στη ραχοκοκαλιά μου ανατρίχιασμα, σαν ηλεκτρική εκκένωση. Μπορώ να φέρω στη συνείδησή μου ολοκάθαρα την αντίδραση που δοκίμασα καθώς έλεγα μέσα μου: «Αν η υποψία που έχεις, πώς ο τάφος ανήκει στο Φίλιππο, είναι αληθινή – και η χρυσή λάρνακα ερχόταν να ενισχύσει την ορθότητα αυτής της υποψίας- κράτησες στα χέρια σου τη λάρνακα με τα οστά του. Είναι απίστευτη και φοβερή μια τέτοια σκέψη, που μοιάζει εντελώς εξωπραγματική». Νομίζω πώς δεν έχω δοκιμάσει ποτέ στη ζωή μου τέτοια αναστάτωση, ούτε και θα δοκιμάσω ποτέ άλλοτε. Ένιωσα πως τα μάτια μου είχαν βουρκώσει από ένα άτοπον πάθος, που θα έλεγε και ο παλιός μου φίλος, ο Πλάτων. Για μια στιγμή ένιωσα πραγματικά ευτυχισμένος από το συναρπαστικό όνειρο που ζούσα μέρα μεσημέρι.»




 Πηγή: www.lifo.gr
Περισσότερα >>

Σάββατο 9 Φεβρουαρίου 2013

ΑΡΧΑΙΟΙ ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΕΣ

0 σχόλια


Ο ανθρώπινος νους εγείρεται από μυστήρια ,μύθους του παρελθόντος και εξωπραγματικά σενάρια επιστημονικής φαντασίας.  Ένα από αυτά είναι και η ύπαρξη ή η γνώση των αρχαίων ανθρώπων για εξωγήινους πολιτισμούς. Είναι όμως όλα απλά παραμύθια η απλώς παρερμηνευμένες ιστορίες? Αυτό θα εξετάσουμε σήμερα .

Ο όρος "αρχαίοι αστροναύτες" γενικά αναφέρεται στους Εξωγήινους που ήρθαν στη γη και ήταν με κάποιο τρόπο υπεύθυνοι για τη σπορά της ανθρώπινης φυλής. Υπάρχουν αναφορές σε αυτές τις οντότητες στη Βίβλο, στην αρχαία τέχνη και άλλα κείμενα.
Συνδέονται όλοι με τους μύθους για τη δημιουργία που βρίσκονται σε όλους τους αρχαίους πολιτισμούς. Δεδομένου ότι ψάχνουμε για να βρούμε την αλήθεια πίσω από την μυθολογία, η οποία δημιούργησε την ανθρώπινη φυλή - ή απλώς ένα βιογενετικό πείραμα - εμείς κοιτάζουμε σε εκείνους που ήλθαν από τα αστέρια - αρχαίοι αστροναύτες - Θεοί Δημιουργοί - για τις απαντήσεις μας. Οι περισσότεροι από μας θα ήθελαν να βρουν τα στοιχεία των αρχαίων αστροναυτών - από τους φιλικούς εξωγήινους που θα μπορούσαν να μας διαφωτίσουν στην αληθινή προϊστορία της Δημιουργία μας. 

Σε όλη την ιστορία του ανθρώπινου δράματος - βρίσκουμε όλα εκείνα τα είδη των στοιχείων που μας κάνουν να σκεφτούμε, να θεωρούμε, και να αναζητούμε τη μεγαλύτερη αλήθεια.
Είναι όλοι ακριβώς οι μύθοι και οι θεωρίες... Οι θεωρίες για την Ατλαντίδα συνδέονται συχνά με τις αναγνωρίσεις των αρχαίων αστροναυτών και με τα Ατλαντικά διαστημικά σκάφη. Στην Κίνα βρίσκουμε τις θεωρίες για μια εξωγήινη φυλή αποκαλούμενη Ντροπα που έφυγε πίσω στα αστέρια με τους ιπταμένους δίσκους.

Κατά τον  7ο αιώνα, το σώμα του νεκρού βασιλιά Pacal των Μάγια (με ύψος μεγαλύτερου του μέσου όρου), τοποθετήθηκε σε μια σαρκοφάγο γύρω από την οποία χτίστηκε μια πυραμίδα. Τα σχέδια που καλύπτουν τη σαρκοφάγο αποτελούν από τα πιο μυστήρια που βρέθηκαν ποτέ σε αντίστοιχες σαρκοφάγους καθώς όταν τα κοιτάζει κανείς οριζόντια μπορεί να διακρίνει ένα είδος αστροναύτη να πιλοτάρει το σκάφος του . Το Ποπολ Βαχ, ιερό βιβλίο των Μαγιας, κατηγορηματικά δηλώνει, "οι άνθρωποι προήλθαν από τα αστέρια, ξέροντας τα όλα, και εξέτασαν τις τέσσερις γωνίες του ουρανού και της γήινης στρογγυλής επιφάνειας." Ο βραζιλιάνος ερευνητής Τζην Aλενκαρ έχει σημειώσει ότι η μυθολογία αυτής της χώρας είναι κορεσμένη με τις περιγραφές και επισκέψεις των όντων που κινούνται με τη δύναμη της πτήσης. Οι μύθοι των βραζιλιάνων ντόπιων, όπως εκείνων άλλων χωρών, απαριθμούν την εμπειρία των Θεών ή των ταξιδιωτών από τον ουρανό που κατέβηκαν στη γη όταν οι άνθρωποι ήταν ελάχιστα περισσότεροι από τα ζώα για να τους καθοδηγήσουν στις τέχνες της γεωργίας, της αστρονομίας, της ιατρικής, και άλλων νόμων.


Ο Αλενκαρ επισημαίνει ειδικότερα, τον Κοροροτι, ένα διαστημικό πολεμιστή που λατρεύεται από τις φυλές του ποταμού Ξινγκ. Όχι αντίθετα από τους ήρωες του έπους Μαχμπχαρατα της Ινδίας, ο Κοροροτι κατείχε ένα ιπτάμενο όχημα ικανό για τα ταξίδια του. Η εμφάνιση του τρομοκράτησε τους πρωτόγονους ντόπιους, έως ότου περπάτησε μαζί τους και αποκαλύφθηκε ότι είναι ανοιχτόχρωμης επιδερμίδας, όμορφος, και έμοιαζε με αυτούς. Διασκέδασε τους ντόπιους με τα "μαγικά του" έως ότου έγινε ανήσυχος για τη χώρα του στον ουρανό και επέστρεψε εκεί. Υπάρχουν ενδείξεις ότι κάτι πολύ περίεργο πραγματοποιήθηκε εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια πριν από εμάς, προτού δηλαδή να φθάσουν οι άνθρωποι σε αυτήν την ήπειρο (σύμφωνα με τη ανθρωπολογία).
Το φαράγγι της Παναγίας κρατά τα στοιχεία που δείχνουν την ύπαρξη ενός πολιτισμού ευφυών όντων που ανέθρεψαν τα βοοειδή, και άσκησαν τις νεκρικές ιεροτελεστίες -- ένα εκατομμύριο χρόνια πριν. Εάν αποφασίζουμε να κολλήσουμε με αυτά που ο ακαδημαϊκός κόσμος πρέπει να πει, σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε αυτά τα όντα είναι άνθρωποι. Ήταν επιζώντες μιας φυλής των εξωγήινων; Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να  ασχοληθούμε με τις θεωρίες αστροναυτών ή αποίκων που προσπαθούν να εξημερώσουν έναν νέο πλανήτη;

Κατά τη διάρκεια της διάσκεψης προϊστορίας που έγινε κατά τη διάρκεια του 1962 στη Ρώμη, ο Δρ W. Matthes παρουσίασε τις παλαιότερες γλυπτικές που ήταν γνωστές ότι υπάρχουν, δημιουργημένες από έναν ξεχασμένο καλλιτέχνη διακόσιες χιλιάδες χρόνια πριν, όταν ανακάλυψαν ακριβώς οι άνθρωποι σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του τη χρήση της φωτιάς. Οι κάτοικοι του κόκκινου πλανήτη απεικονίστηκαν από τους πρωτόγονους καλλιτέχνες των σπηλιών φορώντας τις στολές που έντονα θυμίζουν εκείνες που φορέθηκαν από τους αστροναύτες μας στο φεγγάρι, και από τη λεπτομέρεια των μποτών. Αρκετά τέτοια σχέδια υπάρχουν, διεσπαρμένα πέρα της ερήμου: παράξενοι κρανοφόροι και άλλοι με κεραίες, που συχνά επιπλέουν λόγω έλλειψης βαρύτητας σαν ο καλλιτέχνης ήταν σε θέση να βεβαιώσει ότι είναι ένας σύγχρονος διαστημικός περίπατός μας.
Άλλες στοιχεία σε πίνακες και τοιχογραφίες είναι μιας ανώτερης τεχνολογικής εξέλιξης, που παρουσιάζονται, σαν διαστημικοί σταθμοί, σφαίρες που επιπλέουν και που περιέχουν όντα Ανθρωποειδή. Απρόθυμοι να παραδεχθούν τους αρχαίους αστροναύτες , οι ανθρωπολόγοι έχουν προτείνει ότι είναι μόνο εθιμοτυπικοί χορευτές ή ιερείς που φορούν τις κενές κολοκύθες πάνω από τα κεφάλια τους. Το πρόβλημα με αυτήν την λογική προσέγγιση είναι ότι η γεωργική τεχνογνωσία και οι πόροι για να καλλιεργηθούν οι κολοκύθες ήταν ανύπαρκτοι στη βόρεια Αφρική την εποχή που τα σχέδια αυτά δημιουργήθηκαν, και πιθανώς δεν θα ήταν διαθέσιμοι για άλλα χίλια χρόνια. Τα παραδείγματα της τέχνης των σπηλαίων που βρίσκονται στα ισπανικά σπήλαια Ojo Guarea και Altamira, και τα γαλλικά στο Lascaux και Font de Gaume, έχουν αποδείξει ότι οι απόμακροι πρόγονοί μας ήταν σε θέση να αντιπροσωπεύσουν ότι έβλεπαν με μια σαφήνεια και μια απλότητα που ζαλίζει στα μάτια του εικοστού αιώνα.

Αυτή η ικανότητα επεκτείνεται στα περισσότερα των πραγμάτων που οι ανθρωπολόγοι και οι αρχαιολόγοι βρίσκουν συχνά ενοχλητικά: εξίσου πιστές αντιπροσωπεύσεις των καλυμμένων δια θόλου αντικειμένων, μερικές από αυτές, με πόδια ή κεραίες. Οι αρχαίοι αστροναύτες έχουν περιγραφεί ως δίποδες οντότητες συχνά με ράμφη ή φτερά, ή Ερπετοειδής, γκρίζοι εξωγήινοι, Αιθερικοι, ή Ανθρωποειδής από όπου και αν έρχονται και όπου και αν πηγαίνουν παραπέμπουν σε μια διαστημική τεχνολογία κάποιου είδους που κινείται μέσα και έξω από τη διάστασή μας. Οι διαφορετικές θεωρίες ή οι ιστορίες της δημιουργίας αναφέρουν αυτές τις οντότητες - όχι αντίθετα από τους Θεούς από τον ουρανό που πολλοί θεωρούν ότι δημιούργησαν το ανθρώπινο πείραμα και θα επιστρέψουν μια ημέρα. Το συναίσθημα ενός Θεού που επιστρέφει στη γη, σαν σωτήρας κάποια στιγμή, για να αποκαταστήσει την ισορροπία, είναι μια μεταφορά στο ταξίδι του ανθρώπου στο χρόνο και τη ζωή.

Οι Σουμερικές σφηνοειδείς δεξιότητες αποκρυπτογράφησης του Zecharia Sitchen, ενός γλωσσολόγου μελετητή πολλών αρχαίων γλωσσών, έχουν κάνει τον επιστημονικό κόσμο να δόση προσοχή στις καταπληκτικές ερμηνείες των αρχαίων γραφών του. Το 1976, το πρώτο βιβλίο του Sitchin, ο δωδέκατος πλανήτης - πλανήτης "Χ" - άρχισε μια οδύσσεια που έχει μετασχηματίσει κυριολεκτικά τον τομέα της αρχαίας ιστορίας. Ο Sitchen αντιγράφει αρχαία κείμενα του Πλάτωνα λέγοντας  ότι αυτός ο πλανητοειδής ονομάζεται Νιμπιρου. Αντίθετα από τους άλλους πλανήτες στο ηλιακό σύστημά μας, αυτός έχει μια ελλειπτική τροχιά και κινείται δεξιόστροφα παρά αντίθετα προς τη φορά των δεικτών του ρολογιού. Η τροχιά του Νιμπιρου περνά μέσω του ηλιακού συστήματός μας μόνο μια φορά κάθε 3.600 χρόνια, το οποίο είναι ίσο με ένα έτος του Νιμπιρου. Ένας από τους ισχυρότερους υπερασπιστές της θεωρίας αρχαίων αστροναυτών είναι ο Εριχ βον Νταινικεν, συντάκτης διάφορων δημοφιλών βιβλίων για το θέμα. Το βιβλίο του με εμπορική επιτυχία άρματά των Θεών, που δημοσιεύθηκαν το 1968, υποστήριξε ότι ένα διαστημικό σκάφος προσγειώθηκε στη γη πολύ πριν να υπάρξει η σύγχρονη ανθρωπότητα. Οι αρχαίοι επισκέπτες πραγματοποίησαν πειράματα αναπαραγωγής και παρήγαγαν ένα πλάσμα αρκετά ευφυές για να μεταδώσουν τους κανόνες της κοινωνίας τους σε αυτό. Αυτά τα νέα όντα εφεύραν τη γεωργία και έγιναν οι πρώτοι καλλιτέχνες, κατόπιν δημιούργησαν τους πολεμοχαρείς πολιτισμούς τους. Τα Σόδομα και Γόμορρα καταστράφηκαν από μια ατομική βόμβα. Η κιβωτός του Νώε ήταν σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του μια ηλεκτρική συσκευή αποστολής σημάτων που επέτρεψε στο Μωυσή να επικοινωνήσει με τους αστροναύτες. Που είναι όμως οι αποδείξεις για τους ισχυρισμούς του Von Daniken; Κάποιες είναι ψεύτικες. Για παράδειγμα, παρήγαγε φωτογραφίες κεραμικών που ισχυρίστηκε ότι βρέθηκαν σε μια αρχαιολογική ανασκαφή. Τα κεραμικά απεικονίζουν ιπτάμενους δίσκους και υποτίθεται πως χρονολογούνταν από τους Βιβλικούς χρόνους. Όμως, ερευνητές από την επιστημονική τηλεοπτική σειρά NOVA, βρήκαν τον αγγειοπλάστη που είχε κατασκευάσει τα υποτιθέμενα αρχαία αγγεία. Παρέθεσαν τα στοιχεία της απάτης στον Von Daniken. Η απάντησή του ήταν ότι η εξαπάτηση που έκανε ήταν δικαιολογημένη γιατί ορισμένα άτομα πιστεύουν μόνο όταν δουν αποδείξεις ! Στα βουνά Bayan Cara Ula, στα σύνορα της Κίνας και του Θιβέτ, μια ομάδα των αρχαιολόγων πραγματοποιούσε μια στερεότυπη έρευνα για μια σειρά συνδεμένων σπηλιών.
Τα ενδιαφέροντά τους είχαν διεγερθεί από την ανακάλυψη τακτοποιημένων σε ευθεία γραμμή τάφων, που περιείχαν τους σκελετούς από μια παράξενη φυλή περίεργων όντων και τους κινήθηκε η περιέργεια επειδή είχαν αφύσικα κάτισχνους οργανισμούς και μεγάλα, υπερανεπτυγμένα κεφάλια.

Αρχικά, θεώρησαν ότι οι σπηλιές ήταν το σπίτι από ένα έως τώρα άγνωστο είδος πίθηκου. Αλλά ο ηγέτης της ομάδας ο κινέζος αρχαιολόγος, καθηγητής Chi Pu Tei σκέφτηκε κάτι που δεν μπορούσαν οι άλλοι να σκεφτούν. «Ποιος άκουσε ποτέ για τους πίθηκους που θάβουνε ο ένας τον άλλον»;
Ένας από την μία ομάδα σκόνταψε στο πάτωμα της σπηλιάς, σε έναν μεγάλο θαμμένο στρογγυλό δίσκο που είχε καλυφτεί από την σκόνη χιλιετιών. Η ομάδα έκατσε γύρω από την ανακάλυψη, σκεπτόμενοι όλοι πως αυτό που είχαν βρει ήταν κάτι σαν αρχαίο πέτρινο γραμμόφωνο. Υπήρχε μια τρύπα στο κέντρο και ένα λεπτό σπειροειδές αυλάκι που έλαμπε στο πλαίσιο. Μία πιο στενή επιθεώρηση εντούτοις, έδειξε ότι το αυλάκι ήταν στην πραγματικότητα μία λεπτή σπειροειδής συνεχόμενη γραμμή πολύ λεπτών χαρακτήρων.
Κατά κάποιον τρόπο, το αντικείμενο ήταν ένα «ηχογραφημένο αρχείο». Η χρονολογία που βρέθηκε, ήταν το 1938. Κανείς από όσους γνώριζαν την ύπαρξή του (κινέζους) μα δεν ήξεραν τί πράγμα ήταν, δεν ήξερε τον κωδικό για να ανοίξει το εύρημα και να αρχίσει να τους μιλάει. Ήταν με άλλα λόγια κάτι σαν σκληρός δίσκος.

Επί 20 χρόνια πολλοί εμπειρογνώμονες προσπάθησαν να μεταφράσουν τα ιερογλυφικά του χωρίς επιτυχία, μέχρις ότου ήρθε ένας καθηγητής ο Tsum Um Nui, (γιατί κινέζος;) που έσπασε τον κώδικα και άρχισε να αποκρυπτογραφεί τα ομιλούντα αυλάκια των δίσκων. Όμως η αρχαιολογική ακαδημία του Πεκίνου, του απαγόρευσε να δημοσιεύσει τα όσα βρήκε. Ο έξω κόσμος είχε πλήρη άγνοια περί της ανακάλυψης αυτής, διότι όπως είναι γνωστό, οι Κινέζοι το έχουν παραξηλώσει με τον δικτατορικό κομουνισμό.
Εδώ, κάνω μία παρένθεση για να σας υπενθυμίσω το ότι η Κίνα έχει ήδη αστροναύτες, δορυφόρους, ατομικά όπλα και γενικά τα πάντα από τεχνολογία. Δεν σας φαίνεται παράξενο για ανθρώπους που ζουν στην φτώχια; Χρησιμοποίησαν στο έπακρον τις πληροφορίες των δίσκων.

Δύο έτη αργότερα, το 1965, στον καθηγητή και τέσσερις από τους συναδέλφους του, δόθηκε τελικά η άδεια να αποκαλύψουν την θεωρία τους. Εμφανίστηκαν στο ραδιόφωνο, με τίτλο: «Αυλακωμένα χειρόγραφα που σχετίζονται με διαστημικά σκάφη. Δίσκοι που προσγειώθηκαν στην γη πριν 12.000 έτη». Τα αρχεία 716 αυλακωμένων δίσκων αποκαλύφθηκαν αργότερα μέσα στις ίδιες σπηλιές. Έλεγαν μια καταπληκτική ιστορία ενός διαστημόπλοιου με κατοίκους ενός άλλου μακρινού πλανήτη που προσγειώθηκαν στα υψίπεδα του Bayan Cara Ula. Μιλώντας για μυστήρια της αρχαιότητας δεν θα μπορούσαμε να μην αναφέρουμε την Ατλαντίδα. Το μυστήριο που γοητεύει χιλιάδες ανθρώπους στο πέρασμα των εποχών, η χαμένη Ατλαντίδα , πιθανά είναι πιο κοντά στη λύση του παρά ποτέ. Η Ατλαντίδα ήταν μια πόλη με ανεπτυγμένη τεχνολογία και αρχιτεκτονική. Είχε μεγάλη στρατιωτική και ναυτική δύναμη και την πιο προηγμένη κοινωνική δομή της αρχαιότητας.
Αυτά φυσικά γνωρίζουμε μέσα από την περιγραφή που μας άφησε ο Πλάτωνας. Πολλές τοποθεσίες προτάθηκαν ανά τους αιώνες για τη θέση της μυστήριας πολιτείας του Πλάτωνα Ο μέγας φιλόσοφος , στους διαλόγους του «Τίμαιος» και «Κριτίας» που γράφτηκαν το 360 π.Χ. φιλοσοφεί με τους πολιτικούς Κριτία και Ερμοκράτη και τους φιλοσόφους Τίμαιο και Σωκράτη πάνω στη δομή και τη λειτουργία της τέλειας πολιτείας. Αυτής που λειτουργεί με άψογους νόμους και κανόνες οι οποίοι όλοι εξυπηρετούν την ευζωία, την ασφάλεια και την αυτονομία των κατοίκων της. Έτσι, ο διάλογος του Τιμαίου ξεκινά με μια ανασκόπηση της κοσμογονίας, της δομής του Σύμπαντος και των αρχαίων πολιτισμών.

 Ο Σωκράτης φιλοσοφεί πάνω στη τέλεια κοινωνία, όπως περιγράφεται στην «Πολιτεία» του Πλάτωνα και αναρωτιέται αν κανείς από την παρέα ξέρει καμιά ιστορία για μια τέτοια πολιτεία. Ο Κριτίας τότε, λέει πως ξέρει ότι υπήρξε μια τέτοια πολιτεία και αρχίζει να περιγράφει την Ατλαντίδα στον ανολοκλήρωτο διάλογο του «Κριτία». Τον Φεβρουάριο του 2009, ο Bernie Bamford, ένας Βρετανός μηχανικός κάνοντας τυχαία περιήγηση στο Google Εarth, παρατήρησε κάποιους υποθαλάσσιους σχηματισμούς, που θύμιζαν οικοδομικά τετράγωνα, στην περιοχή του Ατλαντικού μεταξύ της Μαδέρα της Πορτογαλίας και των Καναρίων νησιών. Παρόμοιο φαινόμενο δεν υπάρχει πουθενά αλλού στον πυθμένα της θάλασσας, η αν υπάρχει δεν είναι ορατό. Το νέο διαδόθηκε γρήγορα σε όλο τον κόσμο και μετά αποδόθηκε πάλι ως συνωμοσιολογία, δόθηκαν κάποιες αβάσιμες εξηγήσεις και ξεφούσκωσε.
Αν παρατηρήσει κανείς στο χάρτη του Google Earth τους σχηματισμούς, θα διακρίνει οργανωμένη δόμηση που είναι από δύσκολο έως αδύνατο να είναι τυχαία. Πολλές παράλληλες ευθείες γραμμές σαν οικοδομικά τετράγωνα, μεγάλες ευθείες «λεωφόρους» και ολοστρόγγυλες πλατείες. Η έκταση και η τοποθεσία ταιριάζει απόλυτα με τα πλατωνικά κείμενα, πέρα από τις Ηράκλειες Στήλες (Γιβραλτάρ).
Εκεί λοιπόν στο τεράστιο αυτό νησί, κατά πάσα πιθανότητα αποίκησαν οι Αθηναίοι και μετονομάσθηκαν σε Άτλαντες. Έφτιαξαν μια τεράστια αυτοκρατορία, λάτρευαν τον Ποσειδώνα, το θεό της θάλασσας και πήραν το όνομα τους από το γιο του, τον Άτλαντα. Η μυθολογία λέει ότι ο Άτλας κρατάει στην πλάτη του τον κόσμο, γεγονός αλληγορικό για να δείξει την δύναμη που είχε αποκτήσει το νησί αυτό. Ο Πλάτωνας αναφέρει κι έναν μεγάλο πόλεμο μεταξύ της Αθήνας και της Ατλαντίδας δια στόματος Σόλωνα. Αξίζει να σημειωθεί, ότι στις Μπαχάμες υπάρχουν νησιά που ονομάζονται Νάξος και Άνδρος, που σίγουρα ανάγονται στην αρχαιότητα Επίσης  θέση της Ατλαντίδα πάνω στην μεσοωκεάνια ράχη κάλλιστα μπορεί να δικαιολογήσει τον καταποντισμό της. Παραδόσεις των λαών της Κεντρικής Αμερικής και της Β.Δ. Αφρικής, αναφέρουν τον καταποντισμό ενός μεγάλου νησιού του Ατλαντικού. Οι φυλές Αζτλάν, Ναχουατλακάτλοι, πρόγονοι των Αζτέκων, Τολτέκων και Μάγιας, οι Θεοί τους Κουετζαλκοάτλ (ιπτάμενος), Μιξκοάτλ και Τλαλόκ, οι παραδοσιακοί τους γίγαντες Ατλάν και Τείτάνι (Τιτάνες) γνωστοί από τα πανάρχαια χρόνια, τα τοπωνύμια Άτλας - Αντιάτλας (βουνά Μαρόκου), Ατιτλάν (Γουατεμάλα),  Τλακοπάν, Τενοτσιτλάν, Μίτλα, Έτλα (Μεξικού) κλπ είναι όλα παράγωγα του ατλα! Στην αρχαία Ελλάδα έχουμε τον Πλάτωνα που μας μιλάει για έναν επιπλέον πλανήτη που πρόσφατα η NASA λίγο πολύ παραδέχτηκε την ύπαρξή του. 
Ενώ ο Αρίσταρχος ο Σάμιος κάνει την πρώτη αναφορά για ηλιοκεντρικό σύστημα. Η ερώτηση που προκύπτει είναι η εξής , πως είναι δυνατόν να υπάρχουν αυτές οι γνώσεις στα προχριστιανικά χρόνια αν δεν ήταν εφικτό ένα διαστημικό ταξίδι ή αν δεν υπήρχε επαφή με εξωγήινους πολιτισμούς. Σ΄ αυτό το σημείο πρέπει να αναφέρουμε πως και την περίοδο του μεσαίωνα υπάρχουν ενδείξεις για γνώση περί αστροναυτών. Στην δυτική Ισπανία, στην πόλη Σαλαμάνκα υπάρχει ένας καθεδρικός ναός γοτθικού ρυθμού με αρκετά καλλιτεχνικά σκαλίσματα. Στην είσοδο του ναού αυτού υπάρχει σκαλισμένη η πύλη των ανθέων γιατί ένα μέρος της διακόσμησης αποτελείται από λουλούδια. Ανάμεσα στα πολύπλοκα σκαλίσματα ηλικίας 500 ετών, σε μία λεπτομέρεια βρίσκεται σκαλισμένος ένας σύγχρονος αστροναύτης. Εντοπίστηκε πρόσφατα από έναν πιο παρατηρητικό τουρίστα . 
Μελετώντας τα αρχαία κείμενα  κανείς, καταλήγει στο συμπέρασμα πως τελικά οι μύθοι δεν είναι μύθοι τα μυστήρια δεν είναι μυστήρια και οι θεωρίες επιστημονικής φαντασίας δεν είναι τίποτε άλλο από  πραγματικά γεγονότα του παρελθόντος. Εμείς δεν έχουμε παρά να ατενίζουμε  το μέλλον με αισιοδοξία για εύρεση περισσότερων αποδείξεων.

Χ.Β.
Περισσότερα >>

ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ - Copyright  © 2012 All Rights Reserved | Back to TOP