τὸ εὔδαιμον τὸ ἐλεύθερον, τὸ δ' ἐλεύθερον τὸ εὔψυχον

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ

Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2014

Ασυνήθιστο ελλειπτικο φωτοστέφανο γύρω από το φεγγάρι στην Φινλανδία

Φωτεινά φωτοστέφανα γύρω από το φεγγάρι δεν είναι τίποτα το ασυνήθιστο, ειδικά κατά τη χειμερινή περίοδο στη Φινλανδία, όπου ο αέρας είναι συχνά γεμάτος με πάγο.
 Κρύσταλλοι κατεψυγμένων H 2 O δημιουργούν στο φως του φεγγαριού ένα κυκλικό δακτύλιο φωτός.
Μερικές νύχτες πριν, ο Sauli Koski από το Muonio στη Φινλανδία, είδε ένα φωτοστέφανο που δεν ήταν κυκλικό αλλά ελλειπτικό (Φωτογραφία)
Καθώς η θερμοκρασία έπεσε από τους -7C στους -37C, υπήρχαν όλα τα είδη των φωτοστέφανων πάγου για να φωτογραφίσει», λέει ο Koski. "Ο καλύτερος και πιο σπάνιος ήταν η ελλειπτική μορφή που διήρκεσε περισσότερο από 20 λεπτά."
Παρά το γεγονός ότι οι φυσικοί έχουν μελετήσει φωτοστέφανα πάγου εδώ και δεκαετίες, δεν είναι όλα κατανοητά. "Οι ελλειπτικοί δακτύλιοι είναι ένας από τους γρίφους", λέει ο ειδικός ατμοσφαιρικών οπτικών Les Cowley.
Το φαινόμενο Άλως
Στη Μετεωρολογία με τον όρο Άλως νοείται το φαινόμενο εκείνο που προκαλείται από τη διάθλαση και ανάκλαση του ηλιακού ή σεληνιακού φωτός πάνω στους παγοκρυστάλλους των νεφών. Συνεπώς απαντώνται δύο είδη άλω, οι ηλιακές και οι σεληνιακές.
Επειδή βασική προϋπόθεση είναι η ύπαρξη παγοκρυστάλλων, τα νέφη που μπορούν να προκαλέσουν το φαινόμενο αυτό βρίσκονται σε ύψος πάνω από 6.000μ. Τέτοια νέφη είναι τα λεγόμενα ανώτερα ή θυσανοστρώματα (Cirrostratus).

Με τον όρο άλως παρατηρούνται πολλά φαινόμενα ατελή, κύρια όμως εικόνα της άλω είναι εκείνη που παρατηρείται ως μέγας κύκλος σε απόσταση (ακτίνα) 22° έως 46° από το κέντρο της πηγής (Ηλίου ή Σελήνης). Στη πρώτη περίπτωση ο κύκλος έχει χρώμα λευκό, όταν όμως είναι έντονο το φαινόμενο το εσωτερικό είναι ερυθρό με διάφορες χρωματικές ζώνες (πορτοκαλί, κίτρινη και σπανίως πράσινη) προς το εσωτερικό. Πολύ σπάνια παρατηρείται και κυανή εξωτερική άλως.
Το μέρος του Ουρανού που περικλείει η άλως είναι πάντα ασθενέστερα φωτιζόμενο σε σχέση με την υπόλοιπη έκταση. Στη περίπτωση της ακτίνας των 46° οι παραπάνω χρωματισμοί είναι έντονα ευδιάκριτοι. Αλλά συνήθως η άλως αυτή δεν διακρίνεται ολόκληρη, παρά μόνο μέρος της πάνω από τον ορίζοντα. Σε σπάνια περίπτωση απέχει 90°, οπότε και παρατηρούνται δύο τόξα.
Ανάλογα όμως της θέσης του Ήλιου ή της Σελήνης, το φαινόμενο της άλω μπορεί να συνοδεύεται και με άλλα συναφή φαινόμενα όπως στήλες, φωτεινός σταυρός, περιζενιθιακό τόξο κ.ά.
Στη Μετεωρολογία η μεν "άλως η ηλιακή" συμβολίζεται με κύκλο στον οποίο φέρεται κάθετος και οριζόντια διάμετρος ως σταυρός, ενώ η "σεληνιακή άλως" με άνω ημικύκλιο με οριζόντια διάμετρο και κάθετη ακτίνα (δηλαδή το μισό του συμβόλου της ηλιακής).
Γενικά το φαινόμενο αυτό ανήκει στις «υφεσιακές» καταστάσεις δηλαδή όταν ακολουθεί ύφεση χωρίς αυτό όμως να αποτελεί και ασφαλές προγνωστικό κριτήριο καιρού, παρότι συνήθως το ακολουθούν θύελλες.
Στα γεωγραφικά πλάτη όπως της Ελλάδας, περίπου 35° - 41° το φαινόμενο αυτό κρίνεται μάλλον ασύνηθες αλλά όχι και σπάνιο, ιδίως το καλοκαίρι και το μήνα Φεβρουάριο.


ΠΗΓΗ:thecuriosityofcat
Share this article :

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ - Copyright  © 2012 All Rights Reserved | Back to TOP